İnkılap Tarihi

Halk arasında Yemen cephesi adıyla da anılır. Birinci Dünya Savaşı boyunca Osmanlı Devleti 4 Tümenlik bir güçle Arabistan’daki kutsal sayılan  İslam şehirlerini korumaya çalıştı. 7. Kolordu’nun birer tümeni Hicaz, Asir, San’a ve Hudeybe’de konuşlandırılmıştı. Uzaklık sebebiyle bu tümenlere yeni asker, malzeme ve silah desteği sağlanamıyordu. 1916 yılında İngilizlerin kışkırtmasıyla, Araplar kendilerini koruyan Osmanlı Kuvvetlerine karşı ayaklandı. Mekke Şerif’i Hüseyin, bağımsızlığını ilan etti. Yemen’de İmam Yahya Osmanlılara bağlı kalırken Asir’de Seyyid İdris de ayaklanmaya katıldı.

1917 Şubatı’nda Hicaz Seferi Kuvvetler Komutanlığı’na atanmak üzere, Şam’a gelen Mustafa Kemal Paşa, Hicaz’ın boşuna savunulmayıp boşaltılmasını istedi. Manevi nedenlerden dolayı bu istek uygulanmadı. Komutanlık ataması da yapılmadı. Bin bir güçlükle Medine’yi, Yemen’i, Asir’in kuzeyini Birinci Dünya Savaşı sonuna kadar savunan 7. Kolordu, Mondros Mütarekesi’nden bir müddet sonra, 23 Ocak 1919’da teslim oldu.

Romanya, 17 Ağustos 1916’da bir anlaşma imzalayarak İtilaf Devletlerinin yanında savaşa girdi. 28 Ağustos’da Avusturya’ya saldırdı. Bunun üzerine İttifak Devletleri de Romanya’ya savaş açtı. Almanya Başkomutanlık Karargahı’nda yapılan toplantıdan sonra, 23 Tümenlik bir kuvvetle İttifak Devletleri Romanya’ya saldırdı. Bu kuvvet içinde, Türklerin 6. Kolordu’ya mensup 15., 25. ve 26. Tümenleri bulunuyordu. İttifak güçleri, 1917 Ocak ayının ilk haftasına kadar bütün Romanya’yı ele geçerdi. Türk tümenleri bu harekatta büyük başarı gösterdi. 6. Kolordu’nun 26.Tümen’i 1917 yılı ortalarında Filistin’e kaydırıldı. Rus İhtilali’ne kadar Romanya’da kalan 6. Kolordu, 42.000 kişilik mevcudundan 19.100 şehit verdi.

2 Kasım 1914’te Rus güçlerinin Kars’a doğru saldırısıyla bu cephede savaşlar başladı. 6/9 Kasım 1914’te Ruslarla Köprüköy savaşı yapıldı. Ruslar yenilince biraz geri çekildiler. 22 Aralık 1914’te Başkomutan Vekili Enver Paşa’nın çetin kış koşullarını rağmen Sarıkamış yakınlarında Ruslara karşı yaptığı harekatta 3. Ordu’ya bağlı askerlerden çoğu donarak şehit oldu. 60.000 şehit verildi.

1915 yılı baharında Ermenilerle birleşerek güçlenen Rus birliklerinin saldırısı başarılı oldu. Ruslar, Van ve Malazgirt’i aldılar 22 Temmuzda başlayan karşı saldırıyla Van ve Malazgirt 25/26 Temmuz 1915’te kurtarıldı.

Yazının devamını oku…

Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı Devleti’nin en başarılı olduğu cephe Çanakkale Cephesidir. Dünya tarihinin en kanlı savaşı bu cephede cereyan etmiştir. İngiltere ve Fransa, müttefikleri Rusya’yla birleşerek savaşın seyrini lehlerine çevirmek istiyordu. Rus ekonomisi savaşın yükünü kaldıramaz hale gelmişti. İtilaf Devletleri Osmanlı Devletini saf dışı bırakmak, Rus Ordusuna gerekli askeri yardımı ve malzemeyi en hızlı bir şekilde ulaştırmak, Kafkasya Cephesinde bunalan Rusya’yı rahatlatmak ve Türk Ordusunun geri çekilmesini sağlamak için Çanakkale Boğazı’na harekat düzenlediler.
“Denizlere hakim olan dünyaya hakim olu.” düşüncesiyle hareket eden İngilizler, boğazları ele geçirmek için donanmanın yeterli olacağına inanıyorlardı. Bahriye Nazırı Churchill’in planları Akdeniz filosu komutanı Amiral Carden tarafından da desteklenince, Lord Fisher’ın şüpheli gördüğü bu harekâtın donanma ile yapılmasına karar verildi. Tarihinde hiçbir yenilgi almamış olan İngiliz donanmasının silah, teknoloji ve başarı açısından kendine güveni tamdı. Dünyanın yenilmez donanması, Fransa’nın da desteği ile dünyanın en büyük armadasını oluşturuyordu. Bu donanmaya karşı gelebilecek hiçbir güç düşünülemezdi. Hele ki yıpranmış, teknoloji açısından zayıf ve parçalanmak üzere olan Osmanlı, bu armada ile asla baş edemezdi.

Yazının devamını oku…

28 Temmuz 1914’te başlayan Birinci Dünya Savaşı’na, o dönemde siyasal, ekonomik, sosyal ve askerlik yönlerinden bunalım içindeki Osmanlı Devleti, Almanların ekonomik ve askeri yardım önerileri ve İttihat ve Terakki Partisi önderleri Enver Paşa, Cemal Paşa ve Talat Paşa’nın kişiseli kararları sonucunda katıldı. Osmanlı yöneticileri bu savaşı Almanya’nın kazanacağını düşünüyorlardı. Böylece, Balkan savaşı sırasında ve daha önce kaybedilen topraklar geri alınacaktı. Aynı zamanda Turan ülküsü gerçekleşebilecek ve Orta Asya’da egemenlik kurulabilecekti. Hepsinden daha önemlisi elde edilecek bir utku ile İttihat ve Terakki Partisi iç politikada büyük bir kolaylık sağlayacaktı. Mustafa Kemal savaşa Almanya’yla birlikte girilmesine karşıydı. Almanya savaşı kazanırsa Osmanlı onun uydusu olacak, kaybederse Osmanlı her şeyini kaybedecekti. Ona göre devlet tarafsız kalıp kuvvetlenmeye bakmalıydı. Enver Paşa ise bu düşüncenin tam zıddını savunuyordu. Nitekim onun istediği oldu. Osmanlı Devleti savaşa girdi.

Yazının devamını oku…