Yediyordu Elif kağnısını,
Kara geceden geceden.
Sankim elif elif uzuyordu, inceliyordu,
Uzak cephelerin acısıydı gıcırtılar,
İnliyordu dağın ardı, yasla,
Her bir heceden heceden.

Mustafa Kemal’in kağnısı derdi, kağnısına
Mermi taşırdı öteye, dağ taş aşardı.
Çabuk giderdi, çok götürürdü Elifçik,
Nam salmıştı asker içinde.
Bu kez yine herkesten evvel almıştı yükünü,
Doğrulmuştu yola önceden önceden.

Öküzleriyle kardeş gibiydi Elif,
Yemezdi, içmezdi, yemeden içmeden onlar,
Kocabaş, çok ihtiyardı, çok zayıftı,
Mahzundu bütün bütün Sarıkız, yanı sıra,
Gecenin ulu ağırlığına karşı,
Hafiftiler, inceden inceden.

İriydi Elif, kuvvetliydi kağnı başında
Elma elmaydı yanakları, üzüm üzümdü gözleri,
Kınalı ellerinden rüzgâr geçerdi, daim.
Toprak gülümserdi çarıklı ayaklarına.
Alını yeşilini kapmıştı, geçirmişti,
Niceden, niceden.

Durdu birdenbire Kocabaş, ova bayır durdu,
Nazar mı değdi göklerden, ne?
Dah etti, yok.
Dahha dedi, gitmez.
Ta gerilerden başka kağnılar yetişti geçti gacır gucur,
Nasıl durur Mustafa Kemal’in kağnısı?
Kahroldu Elifçik düşünceden düşünceden.

Aman Kocabaş, ayağını öpeyim Kocabaş,
Vur beni, öldür beni, koma yollarda beni.
Geçer, götürür ana, çocuk, mermisini askerciğin,
Koma yollarda beni, kulun köpeğin olayım.
Bak hele üzerimden ses seda uzaklaşır,
Düşerim gerilere, iyceden iyceden.

Kocabaş yığıldı çamura,
Büyüdü gözleri, büyüdü yürek kadar,
Örtüldü gözleri örtüldü hep.
Kalır mı Mustafa Kemal’in kağnısı bacım?
Kocabaş’ın yerine koştu kendini Elifçik,
Yürüdü düşman üstüne, yüceden yüceden.

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Mustafa Kemal’in Kağnısı is a post from: İnkılap Tarihi

Çocuk Bayramı’nda
Gelmiş katılmış aramıza,
Atatürk çocuk olmuş bakın:
Sallanıyor salıncakta!

Gülüyor gözlerinin içi,
Gülüyor,
Gökler, denizler kadar mavi.
Diyor ki: “Çocuklar, ben verdim size
Bayramların en güzelini”.

“Dilerim, yurdumun çocukları,
Tüm çocukları dünyanın
Gülüp oynasınlar bugünkü gibi;
Acıda, sevinçte kardeş olsunlar…
Çınlasın yeryüzünde barış türküleri”.

Aziz SİVASLIOĞLU

Atatürk Çocuk Olmuş is a post from: İnkılap Tarihi

Atatürk’ün gülünü dokuyor çocuklar
Atatürk bahçesinde
Ağız ağıza
Ve dil dile.

Atatürk’ün ateşini yakıyor çocuklar
Atatürk göklerinde
Omuz omuza
Ve el ele.

Atatürk’ün çocukları bitmez!
Işır, güneşgülü gibi her yönde.

Süleyman BEKTAŞ

Atatürk’ün Çocukları is a post from: İnkılap Tarihi

Şapka devrimi, harf devrimi
Düzenledi kılık kıyafetini
Dünya düzenine yakışır
Atatürk devrimleri.

Soyadı yasası, kadın hakları
İnkılapların can damarı
Bağımsızlığın sembolü
Cumhuriyetin ilanı.

Eğitim ve öğretimde
Her şey bir yasa içinde
Bir çok yenilik getirdi
Atatürk devrimleri.

Birkan Soylu

Atatürk Devrimleri is a post from: İnkılap Tarihi

Bu gelen bizim bayram
Yükseldi bak ünümüz.
23 Nisan bizim
En şerefli günümüz!

Al bayrağı açalım,
Gel gidelim törene.
Bin teşekkür, bizlere
Bugünleri verene…

Bizim için harcanan
Boşa gitmez bu emek,
Çünkü her Türk çocuğu
23 Nisan demek…

İsmail Hakkı SUNAT

Bizim Bayramımız is a post from: İnkılap Tarihi

Atamın armağanı şehitlerin kanından
Düşmanlar sarmışlardı ülkemi dört yanından
Yürekler yaralanmış ülke kan ağlıyorken
Kararmıştı bayraklar is, barut kokusundan
Haksızlığa haykırdı yürekli bir komutan

Ay yıldız indirilmez cihan kalksa ayağa
Türk’ün gücü yenilmez saltanata, saraya

Bu sisli ufuklardan bir güneş doğuyordu
Esareti, zulmeti ışıklar boğuyordu
Bir yürekte birleşmiş ülkemin insanları
Yumruklar kırıyordu zırhlıları, tankları

Bu lekesiz güneşin adı Cumhuriyetti
Ülkem insanlarına atam armağan etti

Gökleri yırtıyordu Mehmetçiğin tekbiri
Dağ üstünde dağ gibi heybetliydi her biri
Donanmalar zırhlılar ürkmüştü Mehmetçik’ten
Taş, sopa mermi oldu göğüsleri çelikten

Ay yıldız indirilmez cihan kalksa ayağa
Türk’ün gücü yenilmez saltanata, saraya

Ne sultanın sarayı, nede düşman mermisi
Gökler gibi gürledi Gazi Paşa’nın sesi
Coşkun bir sel gibiydi ülkemin insanları
Bu hızla aşıyordu dağları ovaları

Bu lekesiz güneşin adı Cumhuriyetti
Ülkem insanlarına Atam armağan etti
Süsüdür Türkiye’min, varlığıdır hürriyet
Kandır damarlarımda yaşasın Cumhuriyet.

Muharrem Demirbaş

Cumhuriyet ve Bayrak is a post from: İnkılap Tarihi

Ülkemin üstünde tüten ocaklar
Yanar alev alev diyor ki Türk’üm
Ezanlar okunur hergün, bin yerden
Senin eserindir, ey Atatürk’üm

Yediden yetmişe senin yurdunda
Özgür yaşıyoruz barış sulhunda
Coşkun şelalede, deli ırmakta
Kale burçlarında şanlı bayrakta
Seni görüyorum, ey Atatürk’üm

Sakarya, Kızılırmak, Manavgat’tasın
Akdeniz ufkunda yankılar sesin
Aydın, Manisa’da yörük efesin
İzmir Bel kahvede söylenir türkün
Gözlerin göklerde, ey Atatürk’üm

Bir anıt yükselir Çanakkale’den
Anafartalar’dan, Çimentepe’den
Tarihe sığmayan Mehmetçiklerden
Şehitler dilinde söylenir türkün
Göğsünü germişsin, ey Atatürk’üm

Boy atan ekinler, ormanlar, bağlar
Ilgaz’lar, Ağrılar, sıra Toros’lar
Fabrika, tersane, zırhlı ordular
Çocuk da, çoban da hep senin türkün
Senle bütünleşmiş, ey Atatürk’üm

Sıra dağlar gibi bak orduların
Dört yanı çelikten, ağdır vatanın
Kars, Edirne, İzmir, Ankara, Van’ın
Meriç’ten, Tuna’dan söylenir türkün
Seni selamlıyor, ey Atatürk’üm

Adındır kalplerde hep anıtlaşan
Bütün cihan ile savaştın Atam
Şehit kanlarıyla sulanan vatan
Başkenti derinden atıyor Türk’ün
Senin eserindir, ey Atatürk’üm

Toprak da, deniz de, gökler de senin,
Ülkemin üstünde batmaz güneşsin
Her Türk’ün gönlünde, nefesindesin
Rahat uyu Ata’m, mutludur Türk’ün
Senin eserindir, ey Atatürk’üm

Muharrem Demirbaş

Atatürk’üm is a post from: İnkılap Tarihi

Davullar çalıyor, insanlar çoşkulu,
Dumlupınar’ın zeybeği geliyordu işte.
Ankara heyecanlı millet bekleyişte,
Kucak açtı herkes sevgili Atatürk’e.

Duygulu, dopdoluydu gözleri ama!
“Ya istiklal ya ölüm”dü söylediği millete
Elleriyle yakarken bağımsızlık ateşini
Türk milleti için Ankara tepelerinde.

Birkan Soylu

Atatürk’ün Ankara’ya Gelişi is a post from: İnkılap Tarihi

Bir 10 Kasım sabahı daha geldi çattı,
Sirenler uzun uzun, yalnız senin için çaldı,
Tam 70 yıl olmuş senden ayrı kalalı,
Çok özledi seni Cumhuriyet’in evlatları

Bıraktığın ilkelerin izindeyiz merak etme!
Kimse bozamaz birliğimizi hiçbir sebeple,
Hep yaşayacak bu vatan Ata’m senin izinde,
Söz veririz her 10 Kasım saat dokuzu beş geçe.

Birkan Soylu

İzindeyiz is a post from: İnkılap Tarihi

Milli birlik ve beraberliğin sağlanmasında en önemli unsurlardan biri de dildir. Bütün ihtiyaçlara cevap verebilen, gelişmiş, zengin bir dil, her alanda kalkınıp ilerlemenin ön koşullarından biridir.

Moğol işgali altındaki Anadolu’da, birliğin ve beraberliğin sağlanmasında dilin önemini kavrayan Karamanoğlu Mehmet Bey, 13 Mayıs 1277’de Türkçeyi resmi dil ilan etmiştir. Bu tarihin yıl dönümü günümüzde “Türk Dil Bayramı” olarak kutlanmaktadır. Osmanlı döneminde biri bilim, edebiyat ve resmi yazışmalarda kullanılan Osmanlıca, diğeri de halkın büyük çoğunluğunun konuştuğu Türkçe olmak üzere iki ayrı dil kullanılıyordu. Dil birliğinin sağlanamaması, milli birliğin sağlanmasını da güçleştiriyordu. Bu nedenle Yeni Türk devleti Türk dilinin geliştirilmesine önem verdi.

Atatürk, Türk dilinin aslındaki güzellik ve zenginliğine kavuşması için bütün devlet kuruluşlarının dikkatli ve ilgili olmasını istemiştir. İlgilileri, halk ağzından kelime derlemekle görevlendirmiş, kendisi de sözcükler ve terimler oluşturmuş, bulduğu bazı yeni sözcükleri tartışmaya sunmuştur. Öğretim kurumlarında Türkçe terimlerle ders yapılmasını istemiştir. Atatürk’ün türetip Türk diline kazandırdığı kelimelerden bazıları şunlardır: Açı, uzay, gerekçe, üçgen, dikey, dörtgen, artı, eksi, çap, yarıçap, eşit, çarpı, bölü, oran.

Atatürk, milleti oluşturan kişiler arasında konuşulan dilin, birbirinden farklı olmaması, sade ve anlaşılır olması gerektiğine inanıyordu. Büyük Önder, Türk dilini kendi öz benliğine kavuşturmak için 12 Temmuz 1932’de Türk Dili Tetkik Cemiyeti (Türk Dil Kurumu)’ni kurdu.

26 Eylül 1932’de toplanan Birinci Dil Kurultayı’nda dil üzerinde yapılacak çalışmalar şu şekilde planlandı:

* Türk dilinin başka dil aileleriyle karşılaştırılması
* Türk dilinin tarihi ve karşılaştırmalı gramerinin yazılması
* Anadolu ve Rumeli ağızlarından kelimelerin derlenmesi
* Türkçe bir sözlüğün ve gramerin hazırlanması
* Terimlerin Türkçeleştirilmesi
* Osmanlıca kelimelere Türkçe karşılık bulunması
* Türk dili üzerine yazılmış yerli ve yabancı eserlerin toplanması ve gerekenlerin Türkçeye çevrilmesi.

Atatürk, dil çalışmalarının önemini 1 Kasım 1932’de Büyük Millet Meclisi’nde açış nutkunda şöyle ifade etmiştir: “Türk dili zengin, geniş bir dildir. Her kavramı ifade kabiliyeti vardır. Yalnız onun bütün varlıklarını aramak, bulmak, toplamak, onlar üzerinde çalışmak lazımdır.”

Türk Dil Kurumu, halk dilindeki sözcükleri toplayarak derlemeler meydana getirdi. Bu çalışmalar sonucu, konuşma dili ile yazı ve bilim dili arasında önceden var olan ayrılığın kaldırılması konusunda önemli gelişmeler sağlandı.

Eğitim ve kültür alanında yapılan inkılaplar ile ülkede köklü bir değişime gidilmiş, eğitim millileştirilmiş, okuma yazma daha kolay hale getirilmiş, halkın kültürel açıdan ileri bir seviyeye gelmesi sağlanarak, bilimsel olarak yürütülen bu çalışmalara ara verilmeden devam edilmiştir.

Türk Dilinin Gelişmesi is a post from: İnkılap Tarihi